Joshka van der Linden

Afstand nemen van het dagelijks leven en in een andere omgeving zijn, geeft mij altijd weer nieuwe inspiratie en inzichten. Misschien herken je dat wel. Graag neem ik je daarom in deze nieuwsbrief eerst mee naar vorige week, toen ik op vakantie was in een natuurhuisje in Putten.

Mijmerend over een nieuw onderwerp voor de nieuwsbrief kijk ik naar buiten. Ik weet al een tijd niet waarover ik wil schrijven, dus stel ik het uit. Ineens komt het weer op dat ik er iets mee ‘moet’, maar een onderwerp weet ik nog steeds niet. Buiten is net de zon gaan schijnen na een grijze dag. Alles is gelijk lichter en ik voel iets in mij opengaan. Door het raam zie ik veel groen van de omgeving die sinds een paar dagen de onze is. Vogels waarvan ik alleen het roodborstje herken hupsen door de tuin en overal om me heen hoor ik gekwetter. Het zonlicht danst op de tafel en de vloer van het chalet, verlicht het groen van het bos in vele tinten.

Een onderwerp voor de nieuwsbrief weet ik niet, maar misschien is dat wel het onderwerp. Het niet weten. Het in stilte zitten, kijken en voelen. Zoals ik nu in het chalet zit en naar buiten kijk. Het piekeren over een onderwerp stopt en ik voel een innerlijke rust ontstaan, waardoor ik helemaal in het moment ben en zich iets kan openen. Ik voel me kalm, maar ook opgewekt, heb een lichte glimlach, geniet van het licht en de omgeving. Ik voel me open, verwonderd, nieuwsgierig. Ik heb zin om naar buiten te gaan en wat te zingen. Zacht, maar niet ingehouden.

Niet weten, een onderwerp met twee gezichten. Enerzijds hebben we als mens graag controle over alles. Als je iets niet weet, is dat meestal spannend en ongemakkelijk. Vaak worden we ook afgerekend op iets niet weten, zoals op school. Met tot gevolg dat sommigen gaan denken dat ze dom zijn of minder waard dan een ander, dat het iets zegt over wie ze als persoon zijn. Dan ontstaat er een verkramping.

De andere kant van niet weten is dat het uitnodigt tot nieuwsgierigheid. Als je iets niet weet is er van alles te ontdekken. Jonge kinderen hebben dit van nature, maar het zit in ons allemaal. Iets niet weten is dan het startpunt van onderzoek, van mogelijkheden. En in tegenstelling tot de verkramping van de andere kant van niet weten, gaat niet weten als mogelijkheid uit van vertrouwen.

De beide kanten van niet weten zijn een geweldig uitgangspunt voor zingen. Enerzijds kun je de frustratie van iets niet weten goed kwijt in het zingen, wat vaak een hele opluchting is. Anderzijds, en die kant is waarschijnlijk nog veel fijner, kan er van alles ontstaan als je durft te blijven bij het niet weten. Dan kun je gaan voelen wat er te voelen is en horen welke gedachten je hebt. Als vanzelf ontstaat dan ruimte. In die ruimte kan alles zich ontvouwen en weet je wat op dat moment de volgende stap is of de volgende noot. Net zoals ik het onderwerp voor deze nieuwsbrief juist wist door te stoppen met een onderwerp bedenken, te aanvaarden dat ik het niet wist en in het moment te gaan voelen.

Ik wens je toe dat je met nieuwsgierigheid en een open hart bij jezelf aanwezig kunt zijn als je iets niet weet. En natuurlijk dat je daarin kunt zingen, want dat helpt altijd. Op 10 mei kun je samen met mij en een collega stembevrijder in een groep mantra’s komen zingen. Ook ben je welkom voor een individuele sessie stembevrijding om alles in jou de ruimte te geven.

Warme groet,

Joshka