De opleiding tot stembevrijder die ik volgde heette Ode an die Freude, ofwel: ode aan de vreugde, vernoemd naar het bekende laatste deel van de 9e symfonie van Beethoven. En wat een vreugde was er. Het moment dat me het meest is bijgebleven, is toen we met z’n allen huppelend en jubelend zingend het terrein waar ons laatste opleidingsweekend plaatsvond afgingen, de uiterwaarden in. Daar stonden we tussen het hoge gras en de bloemen, met fietsers en wandelaars die langskwamen en verwonderd naar ons keken. Uitbundig zingend, springend, vreugdevol en vrij stonden we daar. Wat een beleving!
Die uitbundige vreugde is een geweldige herinnering waar ik nog steeds een glimlach en een warm gevoel van krijg. Maar ik mis die soms ook, als het leven niet zo makkelijk is en bijvoorbeeld verdriet en angst de overhand hebben. In mijn opleiding en de jaren erna heb ik geleerd en ervaren dat het in die gevallen niet helpt om de vervelende gevoelens weg te duwen of te willen oplossen, maar juist wel om ze toe te laten. Dus ja zeggen tegen onze ervaring en ons er verder niet mee bemoeien. Je verdriet voelen en huilen, zonder er iets van te vinden, het te rationaliseren of ook maar iets te willen veranderen. Dan, als je het werkelijk kunt toelaten, kan het daarna jou loslaten. Omdat het dan is gevoeld, gezien, geuit.
Zingen is een geweldige manier om los te laten. Je stem is zo waarachtig en werkelijk alles kan worden gezongen. Met iedere toon die je zingt kun je iets van jezelf toelaten en naar buiten brengen. Precies dat contact is wat helend werkt. Ik zie het elke keer bij de mensen met wie ik werk en ik ken het ook van mezelf. Niet zelden is er eerst wat aarzeling, maar zodra de innerlijke beleving echt mee mag doen, de tranen kunnen stromen, de boosheid geuit, de vreugde bezongen, dan komt de levendigheid naar voren. Opluchting, ruimte en vreugde komen ervoor in de plaats. Dat is werkelijk genieten. En hoe vaker je dit doet, hoe meer je ook in het donker durft te zijn, hoe sterker het licht en de vreugde kunnen worden.
Misschien herken je het verlangen naar ruimte en expressie in jezelf. Je bent van harte welkom om je stem te laten horen en alles in jou te bezingen en je vreugde te laten groeien. Zaterdag 28 maart staat Stem van het Hart in het thema van loslaten. We verkennen onder andere wat toelaten betekent voor loslaten, naast andere aspecten die loslaten in zich heeft. Uiteraard gaan we ook vooral mantra’s zingen die passen bij het thema.
Iets verder vooruit, op zondag 19 april, is er de mogelijkheid om je stem op een lichte en speelse manier te ontdekken bij de workshop Stem & Innerlijke Ruimte, die ik geef samen met lichaamsgericht therapeut Woudina den Dolder. Door middel van lichaamswerk, oefeningen en zingen geven we ruimte aan wat zich aandient, zodat je lichter en met meer innerlijke ruimte weer naar huis gaat.
Tot slot ben je ook van harte welkom om individueel te komen zingen en zo je vreugde en ruimte te vergroten.
Warme groet,
Joshka
Joshka van der Linden 